بولوت

دوست گرانمایه ام محمد علی سروری گرامی با نجابتی که در نهادش نهفته ، بدون آنکه به کمبود آگاهی من و ننوشتن نام جاودانیاد سرور سرخوش در شمار هنرمندان کشته شده در دیباچۀ «دیدار با رامشگر گیتار نگار» انگشت گذارد ، فروتنانه و خموشانه فشردۀ زندگینامه و چند کلیپ هنرنمایی او را در پیامخانه گذاشته است . با سپاس از این دوست پاکیزه سرشت و پیام مهربانانه ، روشنگرانه و آگاهی دهنده اش . (صبور سیاه سنگ)

آنچه میخوانید پاره هایی از یادداشت محمد علی سروری است :

او بیـرار بـیــا بیشینی روی در روی

یگ گبه ما موگویوم ، دو تو بـوگوی

بیشینی و پگ مـو رازی دیل كـــنی

چـــاره یی ازی غـمی سبیل كــنی

شهید سرور سرخوش مرد پیشگام در عرصۀ موسیقی مقاومت است . او همزمان با ورود ارتش شوروی به افغانستان راه و روش خود را تغییر داد و با سرودن و اجرای قطعات حاوی مضامین سیاسی شور خاصی به جامعه ملتهب آن زمان بخشید .

شهید سرور سرخوش برادر بزرگ داوود سرخوش بوده و در ولسوالی دایكندی ولایت ارزگان بدنیا آمده بود . نامبرده شب عید قربان ، تاریخ 25  سنبله سال 1362  به دست یك روحانی متعصب هزاره به قتل رسید . این واقعه همراه شد با قتل عام خانوادگی طوری كه از اطرافیان و نزدیكان و مواشی (حیوانات) كه در خانه شان بود ، هیچ یك زنده نماندند . تنها داوود سرخوش كه كوچك بود ، با پنهان شدن در یک گوشه جان به سلامت برد .

شهید سرور سرخوش اگر نگوییم آغازگر موسیقی مقاومت در افغانستان ، لااقل در بین هزاره ها بود . او درد اجتماعی ، سیاسی و تاریخی ملتش را نخستین بار با زبان و بیان موسیقی بازتاب داد . متأسفانه این آوازخوان بزرگ سیاسی سرا فرصت دیر ماندن برای رشد موسیقی افغانستان را نداشت و قربانی جهل و کوری حاکم بر مرز و بوم کشور گردید .

جای بسیار تأسف است که شهید سرور سرخوش شاید بدون کدام دلیلی ، تنها به خاطر فریاد درد مردمش توسط کوران فرهنگ کُش ملتش به شهادت می رسد . این موضوع زخم ژرفی بر دلی موسیقی ما بوده این ژرف زخم التیام نخواهد یافت . جای سرخوش شهید در موسیقی مقاومت همچنان خالی است .  (محمد علی سروری)

با سپاس از رسانۀ وزین «آزره بامیانی» و گرداننده اش آقای محمد زمان احمدی برای باز چاپ این عکس

 جاودانیاد شهید سرور سرخوش